ارزيابي روش هاي ماشين بردار پشتيبان، تحليل تفكيك خطي و درجه دوم در شبيه سازي نوسانات سطح آب زيرزميني دشت شهركرد

با توجه به افزايش تقاضاي آب و خشكسالي هاي شديد در سال هاي اخير، منابع آب زيرزميني به عنوان مهمترين منبع تامين آب شيرين داراي اهميت زيادي هستند. لزوم توجه به اين منابع و جلوگيري از تخريب آنها نيازمند به رويكرد جامع و برنامه ريزي بلند مدت دارد. تغييرات آبخوان عامل مهمي است كه امكان قضاوت صحيح در مورد روند تراز سطح آب زيرزميني و مديريت لازم در حوزه آبخيز را ايجاد مي كند. در اين تحقيق از اطلاعات ماهانه مربوط به 33 چاه مشاهده اي در دشت شهركرد طي سال هاي 1378 تا 1388 به منظور شبيه سازي سطح آب زيرزميني استفاده شده است. ارتباط مختصات دشت شهركرد و تغييرات سطح آب زيرزميني با روش هاي تحليل تفكيك خطي (LDA)، تحليل تفكيك درجه دوم (QDA) و ماشين بردار پشتيبان (SVM) در دوره هاي زماني 1، 3، 5 و 10 ساله مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان از اين دارد كه ماشين بردار پشتيبان با داشتن كمترين ميانگين خطاي نسبي در دوره هاي 1 و 3 ساله و دقت قابل قبول در دوره هاي 5 و 10 ساله داراي برتري بر ساير روش ها بوده است.