جوهره ها و ساختارهاي اجتماعي ـ جمعيتي كيفيت زندگي (مجروحين شيميايي): يك مطالعه پديدار شناختي

چكيده هدف اصلي پژوهش حاضر درك و توصيف كيفيت زندگي اجتماعي مجروحين شيميايي به مثابه قشر آسيب پذير جامعه است. رويكرد اين پژوهش، فنومنولوژي (پديدارشناسي) توصيفي است. جامعه مورد مطالعه شامل كليه مجروحين شيميايي ساكن تهران است. روش نمونه گيري هدفمند است. در اين پژوهش حجم نمونه برابر با 9 نفر است و روش اصلي جمع آوري داده ها مصاحبه عميق است. براي تحليل داده ها از روش پيشنهادي كلاييزي استفاده شد. يافته ها نشان داد كه وجود مشكلات در روابط ميان فردي، عدم درك برخي از افراد از شرايط مجروح شيميايي، ستيز و تضاد در رابطه ميان پزشك و مجروح شيميايي، انزواي اجتماعي، عدم مشاركت اجتماعي، مشكلات مربوط به شغل، تحصيل و ازدواج، سلامت اجتماعي آنها را تهديد كرده و باعث پايين آمدن كيفيت زندگي شان گرديده است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه سايه جنگ همچنان بالاي سر مجروح شيميايي قرار دارد. جنگ آثار تخريبي و نامطلوبي بر سلامت و رفاه انسانها به جاي گذاشته است. در مقام مداخله اجتماعي، مي توان به مداخلات جامعه شناسان باليني به عنوان مشاوران مجروحين شيميايي و خانواده هايشان، توسعه دهنده برنامه درماني و متصدي آموزش در بيمارستان تاكيد داشت. واژگان كليدي: اقشار آسيب پذير، جامعه شناسي باليني، كيفيت زندگي اجتماعي، مجروحين شيميايي، مداخله.