بررسي تطبيقي عرفان سنايي و جان دان

سنايي شاعر دوران ساز تاريخ ادبيات فارسي، در نقطه عطف شعر عرفاني ايراني قرار دارد. جان دان شاعر انگليسي زبان آمريكايي قرن هفدهم از ويژگ يهاي شخصيتي و فكري مشابه سنايي برخوردار است. احوال متغيّر و روح ناآرام، شخصيت دوگانه و تراژيك، نبوغ تحول آفرين در عرصه انديشه عرفاني، نوآوري و برجستگي در غز لسرايي و شريعت مداري در عرفان، از صفات بارز و همسان اين دو گوينده بزرگ است. بر اين اساس، موضوعات مهم عرفاني مشترك مانند خداشناسي، عشق، كشف و شهود، توبه، فنا و مرگ از ديدگاه سنايي و دان در اين مقاله مطالعه م يشود.