بررسي تطبيقي مفهوم «فنا» در شعر حافظ و تاييه كبري ابن فارض

A COMPARATIVE STUDY OF THE CONCEPT OF “PERDITION” IN THE POETRY OF HAFIZ AND KOBRI EBN FAREZ

ابن فارض از بزرگ ترين سرايندگان شعر صوفيانه در ادبيات عرب است؛ از طرفي حافظ، خداوندگار غزل هاي عاشقانه - عارفانه است. موضوع عرفان از لطيف‌ترين و بااهميت ترين موضوعات بشري است و آن، دستيابي به كنه حقيقت و فناشدن در ذات حضرت معشوق است. هدف عرفان و عارف رسيدن به صفاي باطن، فاني شدن از صفات رذيله و غرق شدن در درياي حضرت حق از طريق كشف و شهود، و نايل شدن به معرفت حقيقي و اتّحاد با حضرت حق است كه اهميّت اين موضوع و شباهت هايي كه ميان انديشه هاي خواجه شيراز و ابن فارض وجود دارد، باعث شد تا نگارنده به بررسي تطبيقي مفهوم عرفاني «فنا» در «ديوان» حافظ و «تاييه» كبري ابن فارض حموي بپردازد.