برآورد شاخص اميد زندگي فعال مردان در نقاط شهري و روستايي كشور در سال 1385 با استفاده از روشهاي غير مستقيم

• ESTIMATION OF ACTIVE LIFE EXPECTANCY INDEX FOR IRANIAN MALES IN URBAN AND RURAL AREAS IN 2006, BY USING INDIRECT METHODS

چكيده هدف اصلي اين مقاله برآورد شاخص اميد زندگي فعال مردان درنقاط شهري و روستايي كشور در سال 1385 با استفاده از روشهاي غيرمستقيم جمعيت شناختي مي‌باشد. روش پژوهش مبتني بر تجزيه و تحليل ثانوي است. منابع اصلي اين مقاله را نتايج سرشماري عمومي نفوس و مسكن 1385 مركز آمار ايران و جداول عمر خلاصه كشور سال 1385 تهيه شده در مركز مطالعات و پژوهشهاي جمعيتي آسيا و اقيانوسيه تشكيل مي‌دهند. نتايج بررسي از سطح و روند تغييرات اميد زندگي فعال مردان به تفكيك گروه‌هاي سني در كل كشور و نقاط شهري و روستايي نشان داد اين تغييرات از بالا ترين سطح خود در گروه سني ده ساله شروع شده و با بالا رفتن سن افراد از ميزان اميد زندگي فعال كاسته مي‌شود و در آخرين گروه سني به كمترين حد خود مي‌رسد. البته ميزان اين روند در نقاط روستايي كمي متفاوت‌تر از كل كشور و نقاط شهري بوده است. همچنين مطالعه نشان داد كه تفاوتهايي در ميزان اميد زندگي فعال و ميانگين خام فعاليت اقتصادي در نقاط شهري و روستايي و كل كشور وجود دارد و شاخص اميد زندگي فعال در مناطق روستايي شتاب بيشتري به خود گرفته است. اين مسيله، نياز به وضع قوانين و سياست‌هاي جديدي را در بخش تامين و رفاه اجتماعي كشور ايجاب مي‌نمايد كه براي سياستگزاران مهم خواهد بود. واژگان كليدي: اميد زندگي فعال، ميانگين خام فعاليت اقتصادي و ايران.