مقاومت زن دربرابر ايدئولوژي مردسالار در نمايشنامه قصه زمستان از شكسپير با توجه به نظريه هاي استفان گرينبلات و آلن سينفيلد

جامعه انگلستان در آغاز دوره مدرن، مردسالار بود. گستره قراردادهاي مردسالارانه در عصر اليزابت، زنان را موجوداتي نيازمند كنترل و تحكم از جانب مردان نشان مي دهد. در اغلب نمايشنامه هاي شكسپير، تقابل بين زن و ايدئولوژي مردسالار به تصوير كشيده شده است. مخالفت بعضي از زنان با ايدئولوژي مردسالار در نمايشنامه هاي شكسپير و عاقبت اين تنش ها در كار ادبي، نقطه تقابل بين استفان گرينبلات- كه يكي از نظريه پردازان اصلي نوتاريخي­باوري است- و آلن سينفيلد- كه از متفكران مادي گرايي فرهنگي است- به شمار مي رود. با توجه به ديدگاه هاي گرينبلات، مخالفت زن در نمايشنامه هاي شكسپير درنهايت، توسط ايدئولوژي مردسالار هضم مي شود. از سوي ديگر، سينفيلد و ساير مادي گرايان فرهنگي، به پايان اين مخالفت ها در نمايشنامه هاي شكسپير خوش بين­اند. به باور آنان، تناقض در درون ايدئولوژي مردسالار، به­وسيله حضور بعضي از زنان مانند پاولينا نشان داده مي شود. مقاله حاضر مطالعه اي است براي نشان­دادن اينكه چگونه صداي زن، ايدئولوژي برتر را به چالش مي كشد.