نقش تعديل كننده رفتارهاي انحرافي در رابطه بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك شده

رفتارهاي انحرافي در اغلب شرايط براي افراد و سازمان­ ها زيان­بار هستند. با اين­ حال در سطح فردي اين رفتارها مي ­توانند در پاسخ به استرس شغلي به عنوان رفتارهاي جبراني در نظر گرفته شوند. اين پژوهش با هدف بررسي نقش تعديل­ كننده رفتارهاي انحرافي در رابطه بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك شده و مقايسه اين روابط در دو سازمان مستقل صنعتي و اداري اجرا شد. از ميان كاركنان دو سازمان در اصفهان به ترتيب 204 و 277 نفر انتخاب شدند و به پرسشنامه ­هاي­ رفتار­هاي انحرافي (DBQ)، استرس شغلي (JSQ) و امنيت روانشناختي ادراك­ شده (PPS) پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك شده رابطه منفي معنادار و بين استرس شغلي با رفتارهاي انحرافي معطوف به افراد و سازمان رابطه مثبت معنادار وجود دارد. هم­ چنين نتايج نشان داد كه رفتارهاي انحرافي، رابطه استرس شغلي را با امنيت روانشناختي ادراك­ شده تعديل مي­ كند؛ به اين معنا كه وقتي رفتارهاي انحرافي معطوف به افراد و سازمان بالا است، بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك شده رابطه معنادار وجود ندارد، اما زماني­ كه رفتارهاي انحرافي معطوف به افراد و سازمان پايين است، بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك­ شده رابطه منفي معنادار وجود دارد. در مجموع نتايج اين پژوهش نشان مي­ دهد كه با وجود برخي تفاوت­ ها در دو مجموعه اداري و صنعتي مورد بررسي در پژوهش حاضر، رفتارهاي انحرافي معطوف به افراد و سازمان مي­ توانند به عنوان يك عامل جبراني در رابطه بين استرس شغلي و امنيت روانشناختي ادراك­ شده عمل كنند.