نقد و بررسي عمده ترين شاخصه هاي انسان كامل در عرفان اوشو

از مهمترين محورهاي انديشه ايي اوشو به عنوان يكي از بنيانگذاران معنويت هاي نوپديد، نظريه او راجع به «انسان كامل» است. اوشو با تصويري كه از ماهيت انسان مطلوب و ايده آل ارائه مي دهد، مدل خاصي از نهايت فرجام بشر در عرفان خودساخته خويش ترسيم مي كند. هدف از اين تحقيق، نقدوبررسي مهمترين شاخصه هايي است كه اوشو براي انسان كامل معرفي مي كند. اوشو مي كوشد تا با استفاده از اصطلاحات مثبت و ارزشي، معني و مفهوم كاملا غيرارزشي ارائه دهد او شاخصه هاي انسان كامل را در عشق، آزادي، تنهايي و در حال زندگي كردن مي داند؛ مفاهيمي كه به ظاهر پسنديده است اما او با ارئه تعريف جديد و متناسب با اهداف خود بار معنايي خاصي براي واژگان وضع كرده است. اين تحقيق پس از تحليل علمي مبتني بر اصل ناسازگاري دروني و بيروني، ثابت مي كند كه آنچه راجع به شاخصه هاي انسان كامل در معنويت اوشو مطرح است اساسا خلاف فطرت و طبيعت انساني است كه پايبندي به آنها نتيجه اي جز افتادن درسكس و ابتذال و ماديگرايي نيست.