الگوي «تنظيم رغبت براساس زهد اسلامي» و مقايسه آن با «درمان شناختي رفتاري» در كاهش اضطراب

هدف این پژوهش عبارت بود از معرفی الگوی تنظیم رغبت در اسلام (مبتنی بر مفهوم زهد) به عنوان یك الگوی شناختی هیجانی برای كاهش اضطراب و مقایسه آن با درمان شناختی رفتاری مراجعان بود؛ این الگو، رغبت به دنیا را تابعی از رغبت به آخرت وزندگی دنیا را مقدمه زندگی آخرت و رغبت مستقل به‌دنیارا آسیب می‌داند. این الگو با روش اجتهادی از متون اسلامی استخراج و در قالب یك برنامه درمانی برای مداخله بالینی طراحی شد. از بین مراجعان به مركز درمانی بود، افرادی كه در مصاحبه بالینی (DSM5)، تشخیص اضطراب تعمیم‌یافته گرفتند، انتخاب شدند؛ برای پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری از پرسشنامه اضطراب كتل استفاده شد. مراجعان، به سه گروه تقسیم شدند؛ دو گروه، برنامه درمانی خود را در طی هشت هفته دریافت كردند و با گروه كنترل مقایسه شدند. مقایسه سه گروه درمانی توسط مدل آماری كواریانس و اندازه­های مكرر انجام شد. یافته­ها نشان داد كه هر دو روش درمان در كاهش اضطراب تأثیر داشتند ولی تأثیر روش درمانی تنظیم رغبت براساس مفهوم زهد به‌طور معناداری بیش از تاثیر گروه شناختی رفتاری بود.