بررسي نقش سازمان‌هاي مردم نهاد در توان‌مندسازي كودكان كار خياباني؛ مطالعه ي موردي؛ منطقه ي 12 تهران

كودكان كار خیابانی یكی از پدیده‌های نوظهور و از دغدغه‌های جامعه‌ی امروزی است. به دلیل اهمیت كودكان به عنوان قشر آسیب‌پذیر جامعه و ناتوانی دولت‌ها در حل مشكلات فزاینده‌ی آن‌ها، در سال‌های اخیر بخش قابل توجهی از سازمان‌های مردم‌نهاد با هدف حمایت از آنان به‌وجود آمدند. این مقاله در چارچوب رویكرد توانمندسازی و با بهره‏گیری از روش پژوهش میدانی به مطالعه‌ی نقش این سازمان‌ها در توان‌مندسازی كودكان كار خیابانی در منطقه‌ی 12 شهر تهران می‏پردازد. با توجه به محوریت فعالیت‌های این سازمان‌ها و تأكید رویكرد توان‌مندسازی به ابعاد حمایت‌های آموزشی- تحصیلی، ارتقای مهارت‌های زندگی و ارتقای سلامت كودكان، این فعالیت‌ها ارزیابی شده و در مجموع به‌عنوان توان‌مندی تعریف شده است. یافته‌ها نشان داد كه اكثر پاسخ گویان اقدامات این سازمان‌ها را مهم تلقی كردند. همین‌طور اكثر اظهار داشتند كه این اقدامات در توان‌مندی كودكان مؤثر بوده است، كه در غیاب آن‌ها وضعیت كودكان به‌مراتب بدتر می‌شده است. به‌علاوه تحلیل رگرسیون چند متغیّره نشان داد كه متغیّرهای مستقل در كل رابطه‌ی معناداری با متغیّر توانمندسازی دارند. با توجه به تحلیل داده‌ها، مقاله نتیجه می‌گیرد كه حضور مؤثر و كارآمد سازمان‌های مردم‏نهاد برای تغییر وضعیت كودكان در وضعیت دشوار بخشی از ضرورت‌هاست. با این حال، تأكید می‌كنند نحوه‌ی صحیح و مناسب خدمات‏رسانی به گروه‏های هدف و داشتن نگاهی سیستمی و جامع به موضوع مهم است. به‌همین منظور پیشنهاد می‌كند در تدوین و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌ها باید خانواده نه صرفاً كودك در وضعیت دشوار محور قرار گیرد.