فلسفه اخلاق محقق اصفهاني؛ شناخت گرا يا ناشناخت گرا؟

يكي از مباحث معرفت شناسي اخلاق، شناخت گرايي و ناشناخت گرايي اخلاقي است. اكثر محققين، تفسيري ناشناخت گرايانه از نظريه محقق اصفهاني، ارائه كرده اند. اين مقاله در صدد است با تبيين اصطلاحات به كار رفته در اين نظريه، شناخت گرايي اخلاقي را به اثبات برساند. محقق اصفهاني از يقينيات، بديهيات و از مشهورات به معناي اخص، مشهورات غيرضروري را قصد مي كند و جمله هاي اخلاقي را نظري مي داند. ايشان معتقد است جمله هاي اخلاقي مانند «عدالت خوب است» و «ظلم بد است»، مفيد تصديق جازم هستند و از مظنونات نيستند و ايشان راه شناخت جمله هاي اخلاقي را معين مي كند؛ بنابراين، در زمره شناخت گرايان قرار مي گيرد.