اعجاز در هيات ايجاز در قرآن كريم

MIRACLES IN THE FORM OF BREVITY IN THE HOLY QUARAN

متكلمان اعجاز را به عنوان پشتوانه درستيِ دعوت پيامبران بر دو گونه "فعلي و قولي" دانسته اند. اعجاز قولي كه برجسته ترين مصداق آن قرآن كريم است، به دو ويژگي، ممتاز است. يكي از آن دو، حكمت، كه ناظر بر محتوي و ديگري بلاغت است كه مُشعر بر اسلوب و صورت است. اين مقاله با عنوان «اعجاز در هيات ايجاز در قرآن كريم» كاركرد ايجاز را در سر سلسله اعجاز قولي يعني قرآن كريم به كاوش نهاده است. نگارندگان در اين مقاله پس از تبيين فلسفه ايجاز در آيات قرآن كريم و مفهوم شناسي آن، شواهد ايجاز را با استمداد از قواعد بلاغي مورد تحليل قرار داده اند. بررسي ها حاكي از آن است كه آيات مكي صبغه ايجازي دارد و فراواني ايجاز قصر نيز در سراسر قرآن كريم بيشتر از ايجاز حذف مي باشد.