تطبيق معنايي "شجاعت" در قرآن و فرهنگ جاهلي

The Semantical Examination of Some Words In Qoran and Pre-Islamic Culture

در دوره جاهلي اعراب آداب و انديشه‌هاي عجيب و غريبي داشتند. اسلام بيشتر اين آداب و انديشه‌ها را از آنجا كه در اساس ناسازگار و مغاير با وحي و سنت الهي بود مردود شمرد، اما برخي از آن‌ها را با تغييرات و اصلاحاتي در شكل و جوهر پذيرفت و موفق شد كه از آن‌ها انديشه‌هاي اخلاقي متعالي‌اي بسازد. در اين ميان واژگان در انتقال اين اصلاحات و تغيير مفاهيم نقش ارزنده‌اي را ايفا كردند. اين مقاله با اين فرض كه معناي شجاعت جاهلي با معناي قرآني آن يكي است به تبيين مقايسه‌اي مفهوم شجاعت در قرآن و فرهنگ جاهلي مي‌پردازد، كه حوزه معنايي وسيعي داشته و در انتقال معناي نسخ يك فرهنگ و ايجاد فرهنگي متعالي موثر بوده و معناي والاي اخلاقي را بازگو مي‌كند.

Arabs had strange thoughts and traditions in Pre-Islamic period. Islam nullified many of these traditions and thoughts which were basically incompatible and inconsistent with divine revelation. However, Islam accepted some of them by making some changes and reforms and also it became successful to make exalted moral thoughts from them. On the other hand, the main goal of Prophetic mission (Besat) is very apparent in the prophet,s statements who stated that he had been sent on a mission to complete the moral favours. In this articla, we compare some words which have extensive semantical scopes, affect in transfering the concept of abrogation of a culture, creat an exalted culture and also recount the exalted moral concepts.