كاركردهاي موعود باوري در آيين يهود

انديشه «مسيحا» و «موعود» در تاريخ آيين يهود، همواره با اختلاف ها و فراز و نشيب هايي همراه بوده است؛ اما آيا باور داشت موعود، در عرصه هاي تربيتي و اجتماعي، براي يهوديان داراي فوايد و دستاور دهايي بوده است؟ اين جستار با روش توصيفي - تحليلي به سوال مذكور پاسخ داده و معتقد است باور داشت موعود در آيين يهود، امري صرفاً اعتقادي نبوده، بلكه بسته به كيفيت اعتقاد به آن، كاركردهايي براي يهوديان به عنوان پيروان دين الاهي، نه به عنوان ديني سياسي و ابزار دردست صهيونيسم؛ در برداشته است و در واقع اين باور، مكانيسم و اهرمي براي تحقق برخي از آرمان هاي آيين يهود به شمار مي رود. به عبارت ديگر: اعتقاد به موعود، همواره براي يهوديان دستاوردها و كاركردهايي در عرصه معرفتي- اعتقادي، چون شريعت گرايي و ترغيب به توبه داشته و در عرصه اخلاقي- تربيتي، كاركردي چون اميد افزايي و الگوسازي؛ و در عرصه اجتماعي- سياسي، كاركردي چون پويايي و صبر افزايي، در پي داشته است.