بازنمايي جايگاه انديشه مهدويت در قيام زيد بن علي

نافرجامي «قيام توابين» و «قيام مختار» و افزايش انحراف ها و ظلم و جور بني اميه سبب شد زيد بن علي در سال 122ق. به پاخيزد. هرچند اين قيام نيز نافرجام و زودگذر بود، زمينه ساز شكل گيري فرقه زيديه و قيام ديگر زيديان، مانند يحيي بن زيد و نفس زكيه و ساير شيعيان شد. اين قيام ها در بيش تر موارد، نافرجام و گذرا بودند؛ هرچند در برخي موارد به تشكيل حكومت نيز انجاميد، مانند علويان طبرستان، زيديه يمن و ادريسيان مغرب. زيديه در بحث امامت و مهدويت، مانند مهدويت نوعي، عقايدي متفاوت از شيعه اماميه دارد. «مهدويت نوعي» از عقايدي است كه عمدتاً با آموزه هاي مشهور اهل سنت سازگار است؛ اما شواهد متعددي گوياي مطرح بودن اين عقيده در فرقه زيديه است كه خود انشعابي است از شيعه مي باشد. در اين نوشتار سعي شده است جايگاه امامت و مهدويت و مراد از مهدويت شخصيه و نوعيه در قيام زيد تبيين گردد.