پرواز يك اسطوره از حماسه تا عرفان مقايسه داستان آب حيات، خضر و اسكندر در خوانش حماسي فردوسي در شاهنامه و خوانش عرفاني عطار در الاهي‌نامه

Flight of a myth from epic to gnosis Comparison of the story of water of life by Khezr and Sekandar in two readings: Ferdowsi´s epic in Shahnameh and Attar´s mystic in ElahiNameh

آرزوي بي‌مرگي و داشتن عمر جاويد از آغازِ زيستِ انسان بر پهنه هستي وجود داشته است. اهميّت اين موضوع تا بدان‌‌جاست كه در كهن‌ترين متن ادبيِ جهان، گيل‌گمش، درباره اين آرزو سخن گفته شده است. داستان اسكندر و خضر و جست‌و‌جوي آنان براي يافتنِ آبِ زندگي نيز اين مضمون را در برداشته است. البتّه در متن‌هاي مختلفِ ادبي، با توجّه به گونه آن اثر، اين داستان جلوه‌ها و خوانش‌هاي متفاوت داشته است. نگارندگان در اين پژوهش به بررسي خوانشِ حماسي در شاهنامه فردوسي و خوانشِ عرفاني در الاهي‌نامه عطّار پرداخته‌اند و تفاوت‌هاي آن را برشمرده‌اند.

The wish for eternal and everlasting life has always existed ever since the creation of man on earth. The significance of this issue is to such extent that in the oldest epic text in the world, Gilgamesh words have been said about this desire. The story of Sekandar and Khezr and their search for seeking the water of life has also this theme. However in different literary texts, depending on the genre of the work this tale has had different manifestations and readings. In this research, two readings namely epic in Shahnameh Ferdowsi and mystic in Attar´s Elahi Nameh is dealt with and their difference is enumerated.