بررسي اصل رعايت تساوي رفتار قاضي با طرفين دعوا از ديدگاه فقه شيعه

يكي از ملاك هايي كه مي توان با آن عادلانه بودن يا نبودن قضاوت را سنجيد، شرايط عيني حاكم بر محاكمه است. بر اين اساس، ترافع بايد به گونه اي صورت گيرد كه احتمال جانبداري دادرس از يكي از طرفين را به حداقل برساند. از لوازم اين امر مي توان به لزوم تساوي طرفين در جايگاه و توجه دادرس به آنان اشاره كرد. با وجود آنكه اين ويژگي دادرسي، جايگاه پُررنگي در نصوص ديني و به تبع آن ادبيات فقهي ناظر بر مباحث دادرسي به خود اختصاص داده است؛ ولي تشكيك در اصل وجوب اين امر و نيز تصريح به امكان تبعيض در صورت تفاوت طرفين در دين، بر آن سايه انداخته است. اين مقاله با بررسي برخي نصوص ديني و كلمات فقيهان، درصدد اثبات لزوم رعايت تساوي در دادرسي ميان طرفين دادرسي از ديدگاه شارع مقدس، صرف نظر از هرگونه عنوان و اعتبار است.