امت وسط از ديدگاه مفسران فريقين

قرآن كريم در آيه 143 بقره، امت اسلام را به «امت وسط» توصيف كرده و آن را دليل شايستگي اين امت در شهادت دادن بر مردم دانسته است. در باره چيستي «وسط بودن» و مصداق «امت وسط» ميان مفسران فريقين اختلاف نظر است. مفسران اهل سنت، «وسط» را به عدل، خير و اعتدال امت اسلام در مقايسه با امت هاي ديگر و نيز اعتدال احكام اسلام در مقايسه با احكامِ دين يهود و نصارا تفسير نموده و مصداق «امت وسط» در قرآن را همه مسلمانان قلمداد كرده اند، برخي نيز اهل سنت را تنها مصداق «امت وسط» مي دانند. مفسران اماميه با تكيه بر قرائن و احاديث، مصداق آيه را تنها ائمه اطهار^ دانسته اند. مقاله حاضر، ضمن بازخواني ديدگاه هاي مطرح در باره امت وسط، آنها را در بوته نقد گذاشته، در نهايت به اين نتيجه رسيده است كه منظور از امت وسط، تنها ائمه اهل بيت^ هستند كه واسطه ميان پيامبر و مردم اند، بر اين اساس آنان در قيامت از مقام شهادت عليه مردم برخوردارند.