اخلاق از منظر پديدارشناسي با تكيه بر آراي ماكس شلر

موضوع اصلي اين مقاله ترسيم خطوط كلي رويكرد پديدارشناسانه شلر به اخلاق است. شلر از همان آغاز شكل گيري جنبش پديدارشناسي تصميم داشت تا از اين رويكرد در ساحاتي مانند اخلاق و دين استفاده كند. از اين رو براي دست يابي به اين هدف كوشش كرد تا با نوآوري هايي در پديدارشناسي و با تاسيس نظامي مبتني بر ارزش هاي غيرصوري، هم رويكرد پديدارشناسانه را در ساحت اخلاق به كار برد و هم در مقابل رويكردهاي صورت گرايانه اي مانند رويكرد كانت به اخلاق ايستادگي كند. از نظر شلر تكيه بر اين قبيل نظام هاي صوري در حوزه اخلاق سبب غفلت از ارزش ها به عنوان پديدارهاي مبنايي تجربه اخلاقي انسان مي-شوند و از آن جا كه در نگاه «شلر» ارزش ها از طريق احساسات بر آدمي عيان مي شوند، نپذيرفتن ارزش ها از جانب كانت و نظام هاي اخلاقي صورت گرا سبب مي شود كه احساسات نيز ناديده انگاشته شوند. شلر براي روشن تر ساختن منظور خود از نقش احساسات، تفكيكي را بين احساسات قصدي، وضعيت هاي احساسي و تاثرات در نظر مي گيرد و احساسات قصدي را راهبر فرد به سمت ادراك ارزش ها مي داند.