عكس مستوي قضيه خارجيه نزد خونجي

افضل الدين خونجي در عكس مستوي موجهات نوآوري هاي فراواني دارد كه منطق دانان بعدي در اين زمينه همگي از او پيروي كرده اند. پي گيري اين بحث در ارسطو، ابن سينا، فخر رازي و خونجي نشان مي دهد كه تغييرات تدريجي از ارسطو تا خونجي مانند طيفي است كه دو سر آن هيچ همانندي ندارند و احكامي كه ارسطو در عكس مستوي موجهات پذيرفته است، همگي مورد انكار خونجي قرار گرفته است. هرچند ادعاهاي خونجي در عكس قضاياي خارجيه پس از وي مورد قبول عام قرار مي گيرد، نوآوري هاي او در عكس قضاياي حقيقيه مورد انكار يا بي اعتنايي متاخران واقع مي شود تا جايي كه بحث از قضاياي حقيقيه از آثار منطقي ايشان حذف مي گردد. در اين مقاله، به دليل پيچيدگي بحث قضاياي حقيقيه و اختلاف نظرهاي فراوان در معنا و احكام آن، از پرداختن به عكس اين قضايا خودداري مي كنيم و تنها به نوآوري هاي خونجي در عكس قضاياي خارجيه مي پردازيم. به كمك فرمول بندي هاي منطق جديد نشان مي دهيم كه در همه موارد اختلافي ميان خونجي و فخر رازي، حق با خونجي بوده است و همين نكته مي تواند دليل پذيرش انديشه هاي خونجي از سوي متاخران باشد.