ضد عفوني‌كردن فاضلاب شهري توسط سامانه‌هاي دوغابي و سيماني نانوذرات TiO2

استفاده از فعالیت كاتالیزگری نوری نانوذرات تیتانیم دی­اكساید در غیر فعال­سازی میكروارگانیسم­ها، بیشتر به‌صورت سوسپانسیون در مایعات یا به‌طور محدود به‌صورت تثبیت‌شده بر مواد به‌كار گرفته شد. استفاده از فرایند اكسیداسیون پیشرفته، راهكاری جدید در تصفیة آب و فاضلاب درنظر گرفته می­شود. در این مطالعه، از سامانه­های دوغابی (g/L 1/0) و تثبیت‌شدة نانوذرات تیتانیم دی­اكساید در بستر سیمان (1/0-2 درصد)، تحت تابش فرابنفش 160 واتی برای بررسی ویژگی ضد باكتریایی آن­ها استفاده شد. خواص ضد میكروبی كاتالیزگری نوری نانوذرات تیتانیم دی­اكساید، با شمارش كلنی­های باكتری­های زنده انجام گرفت. نتایج آزمایش­ها نشان داد نانوذرات در تاریكی اثر میكروب­كشی نداشت، ولی برعكس در حضور پرتوهای فرابنفش خاصیت باكتری­كشی قوی (99%>) دارند. نتایج سامانة تثبیت نانوذرات نشان دادند خاصیت ضد میكروبی آن­ها مؤثر (80%>) است و بهترین درصد افزودن نانوذرات به سیمان یك درصد است، اما باكتری­های غیر فعال­شده در مجاورت سیمان، پس از طی دورة تاریكی، رشد مجدد بسیار بالایی پیدا می­كنند؛ بنابراین، در این شرایط، تابش نور باید به‌طور پیوسته وجود داشته باشد تا ویژگی كاتالیزگری نوری نانوذرات تیتانیم دی­اكساید، میكروارگانیسم­های فاضلاب را بكشد و آب سالم تهیه شود.