اثر آموزش مهارت فرزندپروري بر سلامت عمومي مادران كودك آزار

زمينه و هدف : كودك آزاري پديده اي شايع است كه عوامل متعددي در بروز آن دخيل هستند. يكي از مهم ترين عوامل شناخته شده، اختلالات روانپزشكي مادر است. مداخلات همزمان در سيستم خانواده مي تواند باعث بهبود مادر و كاهش كودك آزاري گردد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر آموزش مهارت فرزندپروري بر سلامت عمومي مادران كودك آزار انجام شد. روش بررسي : در اين كارآزمايي باليني 57 مادر كودكان ارجاع شده با تشخيص كودك آزاري به واحد سلامت روان كودكان در معرض آسيب واقع در بخش روانپزشكي كودك و نوجوان بيمارستان امام حسين (ع) از آبان 1387 تا فروردين 1388 مورد مطالعه قرار گرفتند. كودكان و خانواده آنها توسط روانپزشك ويزيت شده و مداخله ها و درمان هاي دارويي و غيردارويي، بسته به نياز كودك و خانواده براي آنها انجام شد. تمام مادران تحت آموزش مهارت فرزندپروري در 8 جلسه قرار گرفتند. براي تعيين ميزان اثر مداخله هاي درماني، پرسشنامه سلامت عمومي پيش از مداخله و در ماه سوم و ششم پس از مداخله به وسيله مادران تكميل شد. يافته ها : نتايج نشان دهنده بهبود قابل توجه مادران در نمره كلي سلامت عمومي، خرده مقياس هاي افسردگي و اضطراب شش ماه بعد از مداخله به ترتيب با مقادير 1.90±31.3 و 0.66±5.26 و 0.46±8.10 در مقايسه با قبل از شروع مداخله به ترتيب با مقادير 2.34±37.3 و 0.72±7.48 و 0.58±10.44 بود (P<0.05). نتيجه گيري : مداخله مناسب و به موقع و آموزش مهارت هاي فرزندپروري براي مادران كودك آزار مي تواند باعث بهبود سلامت عمومي آنان گردد و اين ممكن است منجر به كاهش موارد كودك آزاري گردد.