مقايسه اثر هشت هفته تمرين ثبات مركزي، مقاومتي با كش و تمرين تركيبي بر استقامت عملكردي و كنترل طرز ايستادن مردان مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس

زمينه و هدف : بيماري مولتيپل اسكلروزيس يكي از شايع ترين بيماري هاي سيستم عصبي - مركزي در بزرگسالان است. اين مطالعه به منظور مقايسه اثر هشت هفته تمرين ثبات مركزي، مقاومتي با كش و تمرين تركيبي بر استقامت عملكردي و كنترل طرز ايستادن مردان مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه شبه تجربي 40 مرد مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس به صورت غيرتصادفي در سه گروه مداخله و يك گروه كنترل طي مدت هشت هفته قرار گرفتند. دامنه سني بيماران 35-25 سال، نمايه توده بدني 25-20 و مقياس ناتواني جسماني 4.5-1 بود. از تمرين ثبات مركزي، مقاومتي با كش، تمرين تركيبي، آزمون تعادل برگ و تست 6 دقيقه راه رفتن به ترتيب براي انجام پروتكل هاي تمريني، ارزيابي كنترل طرز ايستادن و استقامت عملكردي بيماران استفاده گرديد. يافته ها : ظرفيت حركتي و كنترل طرز ايستادن گروه هاي تجربي (پس آزمون) در مقايسه با گروه كنترل بهبود معني داري يافت (P<0.05) و بيشترين تغييرپذيري مربوط به برنامه تمرين تركيبي بود. نتيجه گيري : هشت هفته تمرين ثبات مركزي، مقاومتي با كش و تركيبي موجب بهبود فعاليت راه رفتن و كنترل طرز ايستادن مردان مبتلا به مولتيپل اسكلروزيس گرديد و استفاده از برنامه تمرين تركيبي در اين بيماران به خاطر تغييرپذيري بيشتر، توصيه مي شود.