فراواني اختلالات اسكلتي - عضلاني و ارتباط آن با دانش ارگونومي و عوامل محيطي در كادر پرستاري

زمينه و هدف : اختلالات اسكلتي - عضلاني يك بيماري شغلي است و به علت شرايط نامطلوب كاري بروز مي كند. اين مطالعه به منظور تعيين اختلالات اسكلتي - عضلاني و ارتباط آن با دانش ارگونومي و عوامل محيطي ايستگاه كاري كادر پرستاري انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه توصيفي تحليلي روي 110 نفر از كادر پرستاري بيمارستان هاي رازي و امام شهرستان قائمشهر و ساري انجام شد. پرسشنامه ويژگي هاي دموگرافيك، پرسشنامه عمومي عوارض و ناراحتي هاي اسكلتي – عضلاني (نورديك) و پرسشنامه بازرسي HSE و ارگونومي در ساختمان و دفاتر اداري به ترتيب براي تعيين وضعيت دموگرافيك افراد مورد مطالعه و آسيب هاي شغلي، ميزان آگاهي از علم ارگونومي و مشكلات كاري استفاده گرديد. يافته ها : شيوع درد ناحيه كمر، زانوها، مچ پاها، گردن، پشت، شانه ها، دست ها و ران ها به ترتيب 58.2% و 56.4% و 56.4% و 50% و 48.2% و 43.3% و 36.4% و 32.7% تعيين شد. شرايط محيط كار شامل تهويه (23.6%)، روشنايي (22.7%) و سيستم سرمايش – گرمايش (4.5%) نامطلوب ارزيابي شد. 31درصد از پرستاران صندلي و 34درصد ميزكار را براي شرايط كاري و و ضعيت بدني خود نامناسب دانستند. بين سن كاركنان و ساعات كار در هفته با اختلالات اسكلتي – عضلاني در ناحيه كمر ارتباط آماري معني داري يافت شد (P<0.05). هفتاد و هفت درصد كادر پرستاري از علم ارگونومي اطلاع داشتند؛ 22.8% براي وضعيت بدني در هنگام كاركردن آموزش ديده بودند و 60 درصد آنان در زمينه انتقال و جابجايي آموزش نديده بودند. نتيجه گيري : بيشترين ابراز ناراحتي اسكلتي – عضلاني كادر پرستاري در ناحيه كمر، زانوها، مچ پاها و گردن بود. آموزش كادر پرستاري براي انتقال بيماران و وضعيت بدني صحيح در هنگام كار ضروري است.