الگوي اولويت بندي به كارگيري سيستم هاي اطلاعاتي مسير با توجه به مدل هاي طراحي شبكه

از مهمترين مشكلات شبكه معابر با مسيرهاي جايگزين، عدم استفاده مناسب از ظرفيت برخي از مسيرها و در نتيجه تمركز تقاضا بر كوتاهترين مسير مي باشد. اين شرايط كه منجر به بروز وضعيت تعادل كاربر در شبكه است، در نهايت منجر به عدم استفاده بهينه از ظرفيت كليه مسيرها مي شود كه اين امر در نهايت منجر به افزايش هزينه و زمان سفر كلي شبكه از ديدگاه اپراتور آن مي-گردد. از اين رو، استفاده از سيستمهاي اطلاع رساني مسير مي تواند در جهت كاهش اختلاف هزينه معابر در اين دو شرايط بكارگرفته شود. در اين پژوهش نسبت به معرفي پارامتر جديدي براي ارزيابي نياز معابر به سيستم اطلاع رساني مسير اقدام شده است. اين پارامتر مويد تفاوت بين زمان سفر مسير در شرايط بهينگي سيستم با شرايط تعادل كاربر مي باشد. مسيرهايي كه پارامتر محاسبه شده براي آنها از كميت بيشتري برخوردار باشد، نياز بيشتري براي پياده سازي سيستمهاي اطلاعاتي خواهند داشت. در ادامه روش پيشنهادي بر روي يك نمونه واقعي از شبكه راههاي بين شهر تهران و كرج مورد آزمايش قرار گرفت و نتايح آن ارائه شد.