پيش بيني شدت تصادفات فوتي جاده اي ايران با استفاده از مدلهاي دسته بندي پايه و جمعي

با توجه به اين كه شدت تصادفات در راه هاي برون شهري معمولاً از شدت تصادفات در معابر شهري بيشتر است لذا پيش بيني شدت تصادفات جاده اي در راه هاي برون شهري از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين مقاله با استفاده از متغيرهاي مستقل نظير علت تصادف، نوع برخورد، نوع وسيله نقليه مقصر، زمان تصادف، روز تصادف و فصل تصادف به پيش بيني شدت تصادفات فوتي جاده اي پرداخته شده است. بدين منظور انواع مختلفي از مدلهاي دسته بندي پايه به مانند -K نزديك ترين همسايگي ، بيز ساده ، درخت تصميم و دسته بندي جمعي بگينگ و بوستينگ از داده هاي تصادفات فوتي سال 88 برازش شده اند. نتايج حاصل از برازش مدلها از سويي نشان دهنده افزايش دقت مدلهاي دسته بندي جمعي بگينگ و بوستينگ به اندازه 04/0 بوده است و از طرف ديگر مدلهاي دسته بندي جمعي بگينگ با الگوريتم يادگيري درخت تصميم و دسته بندي جمعي بوستينگ با الگوريتم يادگيري بيز ساده در پيش بيني شدت تصادفات فوتي جاده اي كارايي بالاي داشته است.