بررسي گردشگري ساحلي از ديدگاه اقليمي؛ نمونه موردي: شهرستان بابلسر

امروزه گردشگري فراتر از يك صنعت به مثابه يك پديده جهاني و اجتماعي داراي پيچيدگيهاي خاص خويش است. اقليم به عنوان يك پديده محيطي نقش مهم در برنامه ريزي صنعت گردشگري دارد. از طرفي جوامع محلي با بهره گيري از دانش بومي مي توانند در شناخت پتانسيل هاي اقليمي يك مكان نقش به سزايي داشته باشند. براي تعيين پتانسيل اقليمي از مدل CIT و جهت سنجش شاخص آشري از كار ميداني، پرسشنامه استفاده گرديد. در اين تحقيق از متغيرهاي اقليمي حرارتي، زيبايي شناسي و فيزيكي استفاده شد. نتايج نشان مي دهد در طي سالهاي 1380 تا 1393در شهرستان بابلسر فصل بهار و پاييز اقليمي كوتاه تر از تابستان و زمستان دارند و همچنين تنش گرمايي بسيار شديد و سرماي بسيار شديد نيز در بابلسر ديده نمي شود. مطلوب ترين شرايط روزانه براي گردشگري ساحلي در شهرستان بابلسر بر اساس شاخص اقليمي گردشگري از 25 ارديبهشت تا 15 خرداد و از 6 مهر تا 25 مهر ماه است كه عدد 6.5 (استرس گرمايي اندك) نشان داده شده است. از ديدگاه جامعه محلي، شرايط اقليمي تاحدودي گرم يا گرم و آسمان صاف يا همراه با ابر پراكنده، مطلوبترين شرايط گردشگري ساحلي براي استفاده از دريا و ساحل مي باشد.