تأثير تمرين ايروبيك موزون بر سطوح سرمي امنتين-1 و برخي متغيرهاي آنتروپومتريكي در زنان چاق

EFFECT OF RHYTHMIC AEROBIC EXERCISE ON SERUM CONCENTRATION OF OMENTIN-1 AND SAME ANTHROPOMETRIC MARKERS IN OBESE WOMEN

مقدمه: امنتین-1 آدیپوكین شناخته شده‌ای است كه اغلب از بافت چربی احشایی ترشح می‌شود. سطوح امنتین-1 با چاقی رابطه معكوس دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین ایروبیك موزون بر سطوح سرمی امنتین-1 و برخی متغیرهای آنتروپومتریكی زنان چاق بود. روش‌ها: 32 زن چاق با میانگین سنی 23/8 ± 94/37 سال و نمایه توده بدنی 54/3 ± 34/32 كیلوگرم بر متر مربع به‌طور داوطلبانه انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه تجربی (17n=) و گروه كنترل (15n=) قرار گرفتند. آزمودنی‌ها در گروه تجربی با شدت 80-70 درصد ضربان قلب بیشینه، هر جلسه به‌مدت 60-45 دقیقه، سه روز در هفته، به‌مدت 8 هفته به تمرین پرداختند. گروه كنترل در هیچ‌گونه برنامه ورزشی شركت نكرد. قبل و بعد از تمرین مقادیر امنتین-1 سرم، وزن، نمایه توده بدن (BMI) و نسبت دور كمر به باسن (WHR) محاسبه شد. داده‌های حاصل با استفاده از آزمون‌های شاپیرو- ویلك، لون، t وابسته و تحلیل كوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری 05/0>α یا 01/0> α تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: 8 هفته تمرین ایروبیك در گروه تجربی، با افزایش معنادار سطوح امنتین-1 (000/0P=) و كاهش معنا‌دار وزن و BMI (000/0P=) همراه بود (05/0P<)، در حالی‌كه در WHR (577/0P=) تغییر معناداری مشاهده نشد (05/0P>). بررسی‌های بین گروهی نیز حاكی از افزایش معنا‌دار در مقادیر امنتین-1 (009/0P=) و كاهش معنا‌دار در مقادیر وزن (000/0P=) و BMI (001/0P=) در گروه تجربی در مقایسه با گروه كنترل بود (01/0P<). نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد كه تمرین ایروبیك موزون با افزایش امنتین-1 و كاهش عوامل وابسته به چاقی نقش موثری در سلامت قلب و عروق و بهبود اختلالات مرتبط با چاقی در زنان چاق دارد.

Background: Omentin-1 is known as adipokines that are secreted by visceral fat tissue. Omentin-1 levels are inversely associated with obesity. The aim of this research was investigation of the effect of Rhythmic aerobic exercise on serum concentration of Omentin-1 and same Anthropometric markers in obese women. Methods: Thirty two obese women voluntarily selected with mean age 37± 8 years old and body mass index of  32.34±3.54 kg/m2 and randomly were divided into two groups of experimental (n=17) and control group (n=15). Subjects in the experimental group performed the exercise training with intensity 80-70% of maximum heart rate for 45-60 minutes per session, three times a week for 10 weeks. The control group did not participate in any exercise program. Omentin-1 serum levels, weight, body mass index and waist-to-hip ratio was calculated before and after exercise. Collected data were analyzed by using of Shapiro-Wilk, Leven, dependent t test and analysis of covariance (ANCOVA) with software SPSS version 21 in significant level of α<0.05 or α<0.001. Results: 8 week aerobic exercise in the experimental group was associated with a significant increase in the omentin-1 levels (P=0.0001) and significant reduction of weights and body mass index (p= 0.0001) (P<0.05). Whereas there was no significant change in WHR levels (P>0.05). Reviews for between group indicated a significant increase in the amount of omentin-1 (P=0.009) and a significant reduction in weight values (P=0.0001) and BMI (P=0.001) in the experimental group compared with the control group (P<0.01). Conclusion: It seems that rhythmic aerobic exercise is an important role in improving cardiovascular health and obesity-related disorders in obese women by increasing omentin-1 and reducing obesity-related factors.