جايگاه تعدد نتيجه در حقوق كيفري ايران

The Status of Plurality of Result in the Iranian Criminal Law

تعدد جرم از جمله عوامل عام مشدده ي مجازات است كه خود به دو قسم مادي (ارتكاب چند رفتار مجرمانه مستقل) و معنوي (ارتكاب يك رفتار داراي عناوين مجرمانه متعدد) تقسيم مي شود. در كنار اين دو، موضوع تعدد نتيجه (ارتكاب يك رفتار داراي يك يا چند عنوان مجرمانه ولي با نتايج متعدد) مطرح مي شود. گرچه مي توان از تعدد نتيجه به عنوان عامل مستقلي براي تشديد مجازات در كنار تعدد مادي و معنوي، نام برد، اما بسياري اعتقاد به استقلال اين نهاد ندارند و آن را زير مجموعه تعدد معنوي مي دانند. پس از سال ها خلا قانوني، قانون مجازات اسلامي 1392 ضمن يادكرد اين نهاد، آن را زيرمجموعه تعدد مادي دانسته است. بديهي است با توجه به اين كه مقدار تشديد در تعدد مادي بيش از تعدد معنوي است، تبيين مباني اين رويكرد قانونگذار به همراه تحليل و توصيف اصل اين نهاد، اهميت به سزايي دارد؛ امري كه اين مقاله متكفل آن است.

Plurality of crime inter alia is a general aggravated factor of the punishment, which divided into two material (committing several independent criminal behaviors) and constructive (committing one behavior with varied criminal titles) types. Additionally, the issue of plurality of result (committing one behavior with one or more criminal titles, albeit with varied results) is raised. Although, plurality of result can be called as an independent factor to aggravate punishment, along with material or constructive plurality, but many authors do not believe in the independence of this institution and consider it as a subset of constructive plurality. After years of legal gap, the Islamic Penal Code 1392 has addressed plurality of result and considered it as a subset of material plurality. Obviously, given that the amount of aggravation in material plurality is more than constructive plurality, it is highly important to elucidate the basics of the lawmaker’s approach, along with analyzing and describing of the institution itself; it is what the present paper attempts to address.