تحولات تقنيني اعاده حيثيت در حقوق كيفري ايران

Legislative Evolution of Rehabilitation in Iranian Penal Law

اعاده حيثيت، تاسيس جزايي است كه مقنن براي تسهيل جامعه پذيري محكومين، تدبير و مقرر نموده تا امكان قانوني براي بهره مندي مجدد از حقوق اجتماعي براي‌ آنها فراهم آيد. اين تاسيس، داراي شرايطي است كه در مقاطع گوناگون قانون گذاري دست خوش تغييرات بوده و آخرين مراتب تغيير در قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 اعمال گرديده است. در قانون اخير، برخي حقوق اجتماعي به طور دايم از محكومين، سلب گرديده كه به نظر مي‌رسد اين امر، با هدف مورد نظر در اعاده حيثيت، در تضاد باشد. بررسي سير تحولات تقنيني ايران در خصوص شرايط و آثار نهاد «اعاده حيثيت»، موضوع پژوهش حاضر است.

Rehabilitation is a criminal establishment of the legislator which ordains to facilitate the socialization of convicts so that the legal possibility for re-utilization of social rights of convicts to be provided. This establishment has certain conditions that have been changed in various legislative stages and the last stage of change was adopted in the Islamic Penal Code of 1392. In recent act, some social rights are permanently deprived from convicts, which seem to be in conflict with the desired purpose of rehabilitation. Investigation of the evolution of legislation in Iran regarding the circumstances and consequences of the rehabilitation is the subject of this study