تاثير تفاوت دهك هاي درآمدي بر شاخص سلامت در ايران

امروزه حفظ، گسترش و ارتقاي سلامتي در جوامع بشري در زمره اساسي ترين و كليدي ترين سياست ها براي ايجاد و توسعه عدالت اجتماعي در كشور ها تلقي مي شود. از يك سو انسان سالم محور توسعه پايدار است و از سوي ديگر سلامتي براي بهره مند شدن انسان ها از مواهب توسعه ، امري ضروري است، در نتيجه توجه به سلامتي و تلاش براي حفظ، ارتقا و گسترش آن، همواره يك اولويت محسوب مي شود. يك بعد از ابعاد اصلي اقتصاد سلامت مطرح مي شود، تعيين كننده هاي اجتماعي و اقتصادي سلامت است براي اين منظور اين تحقيق به دنبال اين هدف است كه رابطه تفاوت دهك هاي درآمدي بر سلامت را مورد مطالعه قرار دهد. مسائل اجتماعي و اقتصادي و مشكلاتي ًنظير فقر، بيكاري و بي سوادي، قطعا به عنوان مشكل در تمام كشورهاي دنيا با ابعاد متفاوتي وجود دارند شاخص هاي مورد استفاده، شاخص ميرايي و اميد به زندگي است كه سنجه مستقيمي از وضعيت سلامت هستند و افق آشكارتري را جهت مقايسه وضعيت سلامت در كشورها ايجاد مي كنند آمار و اطلاعات مورد نياز براي داده هاي كلان اقتصادي، اطلاعات و ارقام منتشر شده از سوي بانك مركزي و سالنامه آماري مركز آمار ايران براي دوره زماني 1390-1357 به صورت ساليانه بدست آمده است و بر اساس سال پايه 1376 مي باشند. نتايج تحقيق نشان داد، كاهش نسبت درآمد دو دهك پايين درآمدي به دو دهك بالاي درآمدي ايران تآثير منفي بر شاخص سلامت ايران دارد.