دعا وطلب در عرفان نظري

Prayers and Desire in Theoretical Theosophy

دعا ودرخواست بندگان ازآنجايي كه با وعده اجابت ازجانب خداوند متعال موردتاكيد قرار گرفته و مي تواند در روند حوادث و وقايع عالم خلقت تاثيرگذار باشد،در عرفان نظري مطرح گرديده است. عرفاي مسلمان سرّ اجابت دعا را در مرتبه اعيان ثابته واز حيث اسما وصفات خداوند دانسته والبته مسيله اجابت دعا را از مسيله تحققخواسته بنده متمايز نموده اند.در مقاله حاضر پس از تعيين انواع دعا وتبيين جايگاه اسما وصفات خداوند وبحث درباره اعيان ثابته نشان داده شده كه اعيان ثابته چگونه به‌عنوان لوازم اسما وصفات خداوند در تحقق حوادث گوناگون،ازجمله طلب ودرخواست بندگان تعيين كننده هستند. همچنين يادآور شده كه قطعي بودن امر اجابت از جانب خداوند متعال تنها در صورتي است كه داعي با معرفت و تصوري صحيح از خداوند و قلبي طاهر تنها خدا راخوانده وغيرِ حق را در دل وذهن خود جايگزين حق نكرده باشد.

Prayers have been introduced into theoretical theosophy because the requests by the servants have been promised to be met by the Almighty God and because they affect the incidents and mishaps in the world of creation. Muslim theosophists have discovered the mystery behind prayers at the stage of permanent archetype or A’yan Thabita and within the inclusion of Allah attributions, thus they have made a distinctive response to a prayer and the realization of the desire of the servant. In this paper, upon determining the types of prayers and the clarification of the status of names and attributes of Allah, and discussing the permanent archetypes, we have shown how permanent archetypes are decisive in realization of various incidents such as desire and requests by the creatures, as the names and attributes of God. Also we have shown that absoluteness of the response by God depends upon the fact that the seeker turns to God with an accurate knowledge and supposition, and prays with a pure heart while discarding anything other than truth from his heart and mind.