بررسي بناي تاريخي زيگورات از ديدگاه زمين شناسي مهندسي

معبد زيگورات چغازنبيل در جنوب­غرب ايران، استان خوزستان، 45 كيلومتري جنوب­شرقي شهرباستاني شوش در طول جغرافيايي ‘15وo 48 شرقي و عرض جغرافيايي ‘12 وo32 شمالي مي­­باشد. معبد چغازنبيل كه در حال حاضر تاريخ 3300 ساله ايران را از معماري تمدن ايلامي رقم مي­زند در قرن 13 بر تاقدس سردارآباد در منطقه زاگرس چين­خورده ساخته شده است. اين بنا پس از ساليان متمادي دست­خوش تغييرات بسياري شده است و آنچه از بازمانده­هاي اين بنا در اختيار است دو طبقه و نيم از پنج طبقه­ي آغازين آن است. نتايج آزمايشات شيميايي و مكانيك خاك نشان دهنده آن است كه تركيبات بافت بناي زيگورات به ميزان اندك نسبت به سال­هاي گذشته بر اثر فرسايش تغيير كرده است و ميزان كلر، رس و سيلت نمونه ها بر اثر تماس با آب و شسته شدن كاهش و ميزان سولفات خاك و ماسه افزايش يافته است و همين امر موجب فرسوده­تر شدن بنا نسبت به سال­هاي گذشته مي­باشد. با توجه به نتايج ارزيابي­ها به طور كلي مهم­­­ترين عامل تخريبي معبد در حال حاضر به دليل خشت و گلي بودن معبد فرسايش ناشي از باران­هاي منطقه مي­باشد. بررسي­هاي صورت گرفته نشان مي­دهد كه خصوصيات زمين­شناسي مهندسي بنا تا چه ميزان در روند تخريب و فرسايش بنا موثر هستند.