مدل سازي سيستم ديناميك با استفاده از الگوي توزيع زماني و مكاني خشكسالي در ايران

پيشرفت و صنعتي شدن جوامع بشري در قرن گذشته باعث تشديد غلظت گازهاي گلخانه اي و تغييرات در آب و هواي نقاط مختلف كره زمين شده است. نماد اين تغييرات اقليمي، در تغيير مقادير طولاني مدت پارامترهاي هواشناسي مي باشد. خشكسالي ها پديده هاي حدي هيدرولوژيكي هستند كه با فقدان طولاني مدت بارندگي در يك منطقه وسيع مشخص مي شوند و در هر وضعيت اقليمي ممكن است رخ دهند. اين پديده اثرات قابل توجهي بر اقتصاد محيط زيست و منابع آب دارد. از اين رو، بررسي تاثيرات اقليمي بر خشكسالي مي تواند نقش مهمي در برنامه ريزي و مديريت سيستم هاي منابع آب، به ويژه در يك دوره خشك آب و هوايي داشته باشد. توجه به پديده تغيير اقليم و تاثير آن بر منابع آب از اهميت بالائي برخوردار مي باشد كه در كشورمان كمتر به آن پرداخته شده است. در اين تحقيق به شناسائي اثرات تغييرات اقليمي بر الگوي توزيع زماني و مكاني خشكسالي با رويكرد پويائي سيستم پرداخته شده است كه به بررسي همزمان چندين عامل و ارتباط دوگانه تغييرات اقليمي با روندهاي زماني و مكاني خشكسالي پرداخته است.