اثر عصاره دانه انگور بر بهبود اختلالات حافظه و يادگيري ناشي از تزريق درون بطني استرپتوزوتوسين در موش صحرايي

زمينه و هدف : آلزايمر يك بيماري مرتبط با سن است و با دمانس و كاهش نورون ها در مغز مشخص مي شود. استرس اكسيداتيو مغز نقش مهمي در پيري و اختلالات نورودژنراتيو دارد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر عصاره دانه انگور بر بهبود اختلالات حافظه و يادگيري ناشي از تزريق درون بطني استرپتوزوتوسين (STZ) در موش صحرايي نر انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه تجربي 80 سر موش صحرايي نر بالغ نژاد ويستار به طور تصادفي به 5 گروه 16 تايي كنترل، شم، دريافت كننده STZ، دريافت كننده عصاره دانه انگور (mg/kg 100، 30 روز، گاواژ) به علاوه STZ و دريافت كننده STZ به علاوه عصاره دانه انگور تقسيم شدند. حافظه حيوانات به وسيله تست هاي ماز آبي موريس، شاتل باكس و ماز T ارزيابي شد. يافته ها : تزريق STZ به صورت داخل بطني موجب تخريب حافظه حيوانات در تمامي تست ها گرديد. تجويز عصاره دانه انگور قبل و بعد از تجويز داخل بطني STZ زمان رسيدن به سكوي مخفي در تست ماز آبي موريس را نسبت به گروه آلزايمري كاهش داد (P<0.05). همچنين زمان تاخير ورود به محفظه تاريك در تست حافظه اجتنابي غيرفعال نسبت به گروه آلزايمري افزايش معني داري نشان داد (P<0.05). به علاوه درصد انتخاب بازوي صحيح در تست ماز T در حيوانات دريافت كننده عصاره دانه انگور قبل و بعد از تجويز STZ ، نسبت به گروه آلزايمري افزايش معني داري نشان داد (P<0.05). نتيجه گيري : عصاره دانه انگور اثر مهمي در پيشگيري و بهبود اختلال حافظه ناشي از تزريق داخل بطني STZ دارد