اثر مصرف طولاني مدت تاموكسيفن بر حافظه موش صحرايي

زمينه و هدف : تاموكسيفن يكي از تعديل كنندگان انتخابي گيرنده استروژن است كه اثر استروژني / آنتي استروژني در بافت هاي مختلف بدن دارد. اين مطالعه به منظور تعيين اثر مصرف طولاني مدت تاموكسيفن بر حافظه موش هاي صحرايي نر انجام شد. روش بررسي : در اين مطالعه تجربي 48سر موش صحرايي نر بالغ نژاد ويستار به سه گروه كنترل، شم و تجربي تقسيم شدند. گروه شم حلال تاموكسيفن دريافت نمود و گروه تجربي تاموكسيفن (400 mg/kg/day) را به مدت 35 روز متوالي به صورت خوراكي دريافت كرد. در پايان تيمار، يادگيري و حافظه فضايي حيوانات با استفاده از ماز آبي موريس و حافظه اجتنابي با استفاده از شاتل باكس ارزيابي شد. يافته ها : مدت زمان و مسافت سپري شده براي دست يابي به سكوي پنهان در آزمون ماز آبي موريس در حيوانات دريافت كننده تاموكسيفن افزايش معني داري در مقايسه با گروه كنترل نشان داد (P<0.05). به علاوه زمان و مسافت شنا شده در ربع دايره هدف (در آزمون پروب) در حيوانات گروه تاموكسيفن كاهش معني داري داشت (P<0.05). در آزمون حافظه اجتنابي، تاموكسيفن موجب كاهش معني داري در زمان ورود حيوان به اتاق تاريك در مقايسه با گروه كنترل گرديد (P<0.05). نتيجه گيري : تيمار طولاني مدت تاموكسيفن موجب اختلال در يادگيري و حافظه فضايي و همچنين كاهش حافظه اجتنابي در موش هاي صحرايي نر مي گردد.