شناسايي و بومي سازي معيارها و شاخص هاي IUCN و CIFOR براي مديريت پايدار پارك هاي ملي

معيارها و شاخص هاي ارزيابي پار كهاي ملي به عنوان ابزاري براي نظارت بر پايداري اكوسيست مهاي پارك هاي ملي هستند. هدف از اين مطالعه شناسايي و بوم يسازي معيارها و شاخص هاي اكولوژيكي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي براي مديريت پايدار پارك هاي ملي ايران است. در اين مطالعه تعداد 36 نفر از خبرگان و متخصصان در زمينه پارك هاي ملي در چهار مرحله، به پرسشنامه هايي كه به روش دلفي و با استفاده از مجموعه اي از معيارها و شاخص هاي CIFOR ،IUCN و شاخص هاي مستخرج از ساير منابع تهيه شده بود، پاسخ دادند. پرسشنامه ها در ميان متخصصان توزيع و از آنها خواسته شد تا اهميت معيارها و شاخص هاي ارزيابي پارك هاي ملي را با استفاده از مقياس ليكرت مشخص نمايند. در مرحله اول روش دلفي، مجموعاً هشت معيار و 142 شاخص شناسايي شدند كه درنهايت از ميان آنها هشت معيار و 100 شاخص براي ارزيابي پارك ملي بومي سازي شد. اين معيارها شامل مواردي ازقبيل گستره منابع جنگلي، حفاظت از تنوع زيستي، سلامتي و زنده ماني، ظرفيت و عملكرد توليد، عملكردهاي زيست محيطي و حمايتي، عملكردهاي اقتصادي، عملكردهاي اجتماعي و عملكردهاي سياسي بود. نتايج نشان داد كه در بين معيارهاي اكولوژيكي، اقتصادي، اجتماعي و سياسي، بيشترين تعداد شاخص ها مربوط به شاخص هاي اكولوژيكي و كمترين آنها مربوط به شاخص هاي اقتصادي بود. نتايج اين پ ژوهش بيانگر آن است كه معيارها و شاخص هاي انتخاب شده قابليت استفاده توسط سازمان حفاظت محيط زيست براي نظارت بر پايداري اكوسيستم ها در پارك هاي ملي را دارا هستند.