ارتباط بين اضطراب و كيفيت خواب در بيماران همودياليزي شهر برازجان در سال 1393

زمينه و هدف: بيماران همودياليزي، با­ مشكلات روان­شناختي و تنش­زا­ي متعددي همچون اختلال خواب و اضطراب مواجه هستندكه تهديدي عليه سلامتي آن ها بوده و از نظر باليني قابل توجه است. لذا اين پژوهش با هدف تعيين رابطه كيفيت خواب و اضطراب در بيماران همودياليزي انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه توصيفي-تحليلي بر روي 74 بيمار تحت درمان با همودياليز بيمارستان 17 شهريور برازجان در سال 1393 انجام شد. بيماران واجد شرايط با روش سرشماري وارد مطالعه شدند و داده­ها از طريق پرسشنامه­كيفيت خواب پيتزبرگ و اضطراب حالت اسپيل­برگر جمع­آوري و با استفاده از آزمون­هاي t، آناليز واريانس و ضريب همبستگي تحليل شد. يافته ها: اكثر بيماران (2/89 درصد) اضطراب متوسط داشتند و كيفيت خواب 3/63 درصد آنان پايين بود. ميانگين اضطراب و كيفيت خواب بيماران به ترتيب 5/6±49 و 4/2±7/11 بود. ضريب همبستگي بين اضطراب وكيفيت خواب بيماران 515/0 بود (001/0=p). با طبقه بندي بر روي متغيرهاي مداخله­گر، بين اضطراب و كيفيت خواب همبستگي قابل توجه اي مشاهده­ شد، به طوري كه با افزايش اضطراب، ابعاد كيفيت خواب ذهني، تاخير در به خواب رفتن و طول ­مدت خواب، اختلالات خواب تحت ­­تاثير قرارگرفته و سطح كيفيت خواب بيماران كاهش مي­يافت، اما بين اضطراب وكيفيت خواب با استفاده از داروهاي خواب­آور و اختلال عملكرد روزانه همبستگي معني­داري مشاهده نشد. نتيجه گيري: با توجه به همبستگي بين اضطراب و كيفيت خواب بيماران، هر عاملي كه منجر به بهبود يكي از اين حالات شود، مي تواند عارضه ديگر را تحت تاثير قرار ­دهد.