بازشناسي گفتماني هويت شاهي در ايران باستان

جستار اين مقاله بازشناسي هويت شاهي در انديشه سياسي ايران باستان با استفاده از رهيافت تحليل گفتمان است. شالوده انديشه سياسي ايران باستان بر قائده نظم آسماني و الگوي سامان سياسي استوار است كه تمشيت امور مردم بر اين اساس به عهده شاه آرماني به عنوان عامل اجراي نيات آرماني است. شاه در ايران باستان كامل ترين مردم و نماينده خدايان در زمين، قوانين آسماني را اجرا مي نمايد. اين مقاله به اين سوال مي پردازد كه سازه هاي هويت شاهي آرماني در ايران باستان چگونه بايد باشد تا آرمان شهر ايراني را طوري رهبري نمايد كه جامع هاي قابل زيست و نمونه اعلاي بهشت فرجامين باشد؟ فرضيه مقاله اين است كه اين هويت از طريق نشانه هايي چون: فره، نژاد، عدالت و راستي، دين داري و پرهيزكاري، خويش كاري، خرد و عقلانيت، اقتدار و شجاعت، تعليم و تربيت و آراستگي مفصل بندي شده و حول محور دال مركزي، يعني شاه به عنوان نماينده خدايان در روي زمين تثبيت شده اند .