بررسي ميزان انتشار گازهاي گلخانه‬اي ناشي از سوخت هاي فسيلي در بخش حمل و نقل درون شهري و برآورد ميزان كاهش هزينه‬هاي خارجي و اجتماعي با جايگزيني گاز‬ طبيعي (مطالعه موردي: شهر زنجان)

بخش حمل و نقل بيشترين بخش مصرف كننده فرآورده‬هاي نفتي مي‬باشد. با توجه به افزايش مصرف بنزين در ايران طي سال هاي اخير، اين امر موجب افزايش آلودگي‬هاي هوا از جمله گرم شدن زمين بر اثر توليد گازهاي گلخانه‬اي شده است. گاز ‬طبيعي به علت سازگاري با محيط زيست مي تواند به عنوان سوخت قالب در بخش حمل و نقل تبديل شود. در اين مطالعه، با استفاده از فرمول هاي پيشنهادي مكانيسم توسعه پاك، ميزان انتشار گازهاي گلخانه‬اي حاصل از بخش حمل و نقل، سپس هزينه‬هاي خارجي و اجتماعي حاصل از توليد گازهاي گلخانه‬اي، صرفه جويي هاي اقتصادي حاصل از گازسوز كردن خودروها از ديد مالك و دولت و ظرفيت كنوني جايگاه‬هاي سوخت‬رساني CNG شهر زنجان جهت جايگزيني CNG به جاي سوخت فسيلي در سناريوهاي مختلف (افزايش خودروهاي دو‬گانه‬سوز به ترتيب 25 درصد، 50 درصد، 75 درصد و 90 درصد) مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج، بيشترين ميزان انتشار گازهاي گلخانه‬اي را مربوط به خودروهاي شخصي فقط بنزين‬سوز با 1011×08/2 معادل تن CO2 در سال با هزينه‬هاي خارجي و اجتماعي به ترتيب 1016× 6/1 و 1016× 9/6 ريال در سال و كمترين ميزان انتشار گازهاي گلخانه‬اي مربوط به خودروهاي شخصي دوگانه‬سوز با سوخت CNG برابر با 109× 4/3 معادل تن CO2 در سال با هزينه‬هاي خارجي و اجتماعي به ترتيب 1014× 7/2 و 01015× 1/1 ريال در سال نشان داد. همچنين، صرفه‬جويي‬هاي اقتصادي از ديدگاه دولت و مالك خودرو كاملا محسوس مي‬باشد. ظرفيت كنوني جايگاه‬هاي سوخت‬رساني CNG جهت جايگزيني با سوخت فسيلي پاسخگوي خودروهاي گازسوز فعلي شهر مي‬باشد و ظرفيت جايگزيني را در سناريوهاي مختلف ندارند مگر، با احداث جايگاه‬هاي جديد سوخت رساني CNG كه اين خود نياز به مطالعه و برآورد اقتصادي دارد.