توسعه مدل شبيه سازي- بهينه سازي با استفاده از بهترين راه كارهاي مديريتي در كنترل رواناب شهري

در اين مقاله، به منظور شبيه سازي كميت و كيفيت وضعيت موجود نهر فيروزآبادي، حجم جريان و آلاينده هاي موجود در نهر از نرم افزارEPA SWMM و از تعدادي بهترين راه كارهاي مديريتي نظير جوي باغچه و روسازي نفوذپذير استفاده شده است. هدف از طراحي اين نوع راه كارهاي مديريتي، كاهش حجم رواناب، كاهش پيك جريان، كاهش آلودگي هاي با منبع غيرمتمركز از طريق تبخير و تعرق، نفوذ آب و تصفيه يا عمليات بيولوژيكي و شيميايي مي باشد. از آنجايي كه به نظر مي رسد هر يك از اين راه كارها به تنهايي قادر به بهبود قابل توجهي در كميت رواناب نباشند، بايد با تركيب نمودن آن ها، مناسب ترين تركيب كه بالاترين اثربخشي را دركنترل حجم رواناب داشته باشد را به دست آورد. در اين تحقيق، از دو مدل اصلي استفاده شده است: مدل شبيه سازي بارش- رواناب و مدل بهينه سازي. مدل SWMM شبيه سازي كمي و كيفي رواناب را انجام مي دهد و مدل بهينه سازي MOPSO جانمايي BMPs را به منظور كاهش دبي رواناب در آن بهينه مي كند. نتايج مدل شبيه سازي- بهينه سازي نشان مي دهند كه اين راه كارها توانايي كاهش 8 تا 15 درصد دبي پيك خروجي از حوزه براي بارش با دوره بازگشت 5 ساله را دارند.