سنجش و تبيين طرد اجتماعي مهاجران خارجي در كلانشهر اصفهان

فرآيند طرد و ادغام اجتماعي مهاجران خارجي همواره عامل مهمي در نظم اجتماعي كشور ميزبان است و در صورت عدم ادغام مناسب در جامعه، اين گروه ها به طور بالقوه تهديدي براي نظم و امنيت خواهند بود. از اين رو، بررسي وضعيت طرد و ادغام اجتماعي آنها و عوامل موثر بر آن مي تواند در تدوين بهتر سياست هاي مرتبط با مهاجران اثرگذار باشد. به اين منظور، طرد و ادغام مهاجران افغان و عراقي مقيم كلانشهر اصفهان در پيوند با دسترسي به فرصت هاي اجتماعي اقتصادي و در مقايسه با ساكنان بومي اين شهر سنجش و تبيين گرديد. جامعه ي آماري تحقيق شامل خانوارهاي مهاجر و غير مهاجر ساكن مناطق چهارده گانه شهر اصفهان است. روش تحقيق كمي- كيفي و شيوه ي نمونه گيري تركيبي از نمونه گيري هاي نظري، خوشه اي چندمرحله اي و هدفمند است. حجم نمونه ي منتخب شامل232 خانوار( مهاجر خارجي و بومي) است و در تحليل آماري داده ها، آزمونهاي تفاوت، همبستگي و معادلات ساختاري در نرم افزارهاي spss و ليزرل به كار گرفته شد. يافته هاي تحقيق نشان داد مهاجران دسترسي كمتري به منابع دارند و در مقايسه با بومي ها تبعيض و طرد اجتماعي شديدتري دارند و نه تنها با وجود گذر زمان، تبعيض هاي اجتماعي قومي از بين نرفته بلكه مهاجران با سكونت در محله هاي محروم، طرد اجتماعي را با طرد فيزيكي تجربه كنند. با اين اوصاف، لازم است دولت با حمايت هاي اقتصادي و آموزشي مهاجران، كاهش فاصله­ي اقتصادي و اجتماعي مهاجران- غيرمهاجران و فرهنگ سازي در راستاي پذيرش اجتماعي آنها از ايجاد بي نظمي هاي اجتماعي و سياسي جلوگيري كند.