تأثير 10 هفته تمرين مقاومتي بر قدرت عضلاني بيماران مبتلا به سرطان پروستات

The Effect of 10 Weeks’ Resistance Training on Muscle Strength in Patients with Prostate Cancer

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین مقاومتی بر قدرت عضلانی بیماران مبتلا به سرطان پروستات می‌باشد. بدین-منظور، ‌‌24 نفر از بیماران مبتلا به سرطان غیر‌متاستاتیك پروستات به‌صورت داوطلبانه در این پژوهش شركت كردند و به‌صورت تصادفی در دو گروه‌ 12 نفری تجربی (با میانگین سنی‌ 1/6±‌73 سال، قد 2/5‌±‌5/172 سانتی‌متر و وزن 6/8±‌-4/75 كیلوگرم) و كنترل (با میانگین سنی 3/5±‌72 سال، قد 3/8‌±‌1/171 سانتی‌متر و وزن 8/6±‌5/75 كیلوگرم) قرار گرفتند. گروه تجربی به‌مدت 10 هفته به انجام تمرین پرداخت، اما بیماران گروه كنترل به درمان عادی خود ادامه دادند. علاوه‌براین، قبل و بعد از این دورۀ تمرینی، قدرت عضلات دو‌سر‌بازویی، سه‌سر‌بازویی، چهارسر‌رانی و همسترینگ تمامی بیماران با استفاده از داینامومتر ارزیابی شد. ‌‌هورمون تستوتسترون نیز اندازه‌گیری گردید. همچنین، نتایج با استفاده از تی وابسته و مستقل تجزیه‌و‌تحلیل گشت. یافته‌ها نشان می‌دهد كه در گروه تجربی‌ به‌دنبال 10 هفته تمرین مقاومتی، در مقایسه با قبل از تمرین، قدرت عضلات دو‌سر‌بازویی دست راست و چپ (P

The aim of the Present study was to investigate the effect of resistance training on muscle strength in patients with prostate cancer. Twenty-four non-metastatic prostate cancer patients voluntarily participated in the study and randomly assigned into two group of 12; an experimental (mean ±SD, age73 ± 6.1 year, height 172.5 ± 5.2 cm, weight 75.4±8.6 kg) and control groups (mean ±SD, age72 ± 5.3 year, height 171.1 ± 8.3 cm, weight 75.5±6.8 kg). The experimental group performed resistance training for 10 weeks but the control group did not participate in any regular exercise. Before and after resistance exercise, muscle strength of biceps brachial, triceps, quadriceps and hamstring were measured using a hand dynamometer. In addition to this testosterone hormone also was evaluated. Independent and dependent t-test was used for analyzing the data. Significance was set on P