فهم مدارا در اجتماع علمي علوم اجتماعي

هدف از اين پژوهش فهم مدارا در اجتماع علمي علوم اجتماعي است. مدارا داراي ابعاد و وجوه متفاوتي است. در اين مقاله بيشتر به مداراي علمي در ميان اساتيد علوم اجتماعي پرداخته شده است. مباني نظري تحقيق باتاكيد بر نظريه كنش ارتباطي تدوين شده است. پژوهش با بهره­گيري ازرويكرد پژوهش كيفي و با استفاده از نظريه مبنايي انجام و داده ها از طريق مصاحبه با اساتيد علوم اجتماعي دانشگاه هاي شهر تهران حاصل شده است. نتايج اين پژوهش گوياي آن است كه براساس درك اساتيد مورد مطالعه مداراي زيادي در بين اساتيد صورت نمي­گيرد. اين مسئله تحت تاثير عللي مانند: عدم وجود فرهنگ مدارا، شرايط سياسي، شرايط اقتصادي و انحصارگرايي ويا گروه­گرايي است. همچنين شرايطي همچون جنسيت، سن و سلسله مراتب علمي در تشديد و يا كنترل مدارا در اجتماع علمي موثر است. كنشگران با اتخاذ استراتژي هايي همچون فاصله­گيري و مداراي اجباري سعي در مواجهه با اين پديده دارند.