نقش تشبيه در خلق فضاي بوف كور

هدايت در بوف كور، متاثر از مكتبهاي آوانگارد دورهٔ خويش، به ويژه اكسپرسيونيسم و سوررئاليسم، براي بازنمايي درونياتش، ژانري وهمناك و روايتي دروني و ساختي شبه شاعرانه را اتنخاب كرده است. در اين ژانر، حس وههمناكي، ترس، خشونت و البته جذابيت، غالبا با فضا سازي ايجاد مي شود و همهٔ عناصر به نوعي در خدمت ساختن فضا قرار دارند. ساخت فضا عمدتاً با توصيف انجام مي گيرد، اما استفاده از شگردهاي بلاغي مانند تشبيه و استعاره نيز مي تواند نقش مهمي در خلق فضاي تخيلي، رنگ آميزي متن و وحدت تاثير آن داشته باشد؛ زيرا تشبيه علاوه بر توصيف، تصاويري با دلالتهاي معنايي جديد به متن اضافه مي كند. به عقيدهٔ ما در بوف كور ، هدايت آگاهانه با استفاده از تشبيه و استعاره هاي متعدد در توصيفات خود فضا را آنگونه كه خود مي خواسته اغراق آميز، وهمناك تيره و خشن، بي قواره و گروتسكي و نزار و بيمارگونه كرده است.