تحليل استنادي مقالات فصلنامه ي علمي – پژوهشي نقد ادبي (شماره هاي ۱-۲۸)

پژوهش حاضر با هدف بررسي و تحليل استنادي مقالات فصلنامه ي علمي – پژوهشي نقد ادبي صورت گرفته است. اين پژوهش به صورت پيمايشي و با استفاده از روش تحليل استنادي انجام گرفته است. جامعه مورد مطالعه را مقاله هاي شماره هاي ۱ تا ۲۸ اين مجله تشكيل مي دهد كه طي سال هاي ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۳ منتشر شده اند. هم تاليفي پديدآورندگان مقاله ها، تمايل بيش تر پژوهشگران را به تاليفات انفرادي نشان مي دهد. دانشگاه فردوسي مشهد، پرتوليدترين موسسه شناخته شد. هم چنين بيش ترين هم تاليفي در ميان موسسات به وسيله دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است. ميانگين استناد براي هر مقاله ۱/۲۱ به دست آمد. بيش ترين استناد به كتاب ها (۲۴/۷۶ درصد) و سپس به مجلات (۱۶/۲۱ درصد) مي باشد. از نظر زبان، منابع فارسي (۰۵/۶۹ درصد) بيش ترين استنادها را داراست. محمدرضا شفيعي كدكني، سيروس شميسا و تزوتان تودوروف پراستنادترين نويسندگان شناخته شدند. محمد نبوي پراستنادترين مترجم در اين حوزه مي باشد. «ساختار و تاويل متن» پراستنادترين كتاب، «فصلنامه نقد ادبي» و «New literary History» پراستنادترين مجله مي باشند.