مقايسه تاثير ورزش صبحگاهي بر ابعاد سلامت رواني در افراد نظامي و افراد غير‌نظامي

ورزش صبحگاهي به‌‌عنوان يك ابزار چند‌بعدي با تاثيرات گسترده جايگاه و نقش ارزشمند خود را در سلامتي افراد در جامعه و كاربرد‌هاي گوناگون ديگري، متجلي كرده است. به همين منظور پژوهش حاضر درصدد است به بررسي تفاوت تاثير ورزش صبحگاهي بر ابعاد سلامت رواني در افراد نظامي و افراد غير نظامي بپردازد. اين پژوهش با جامعه آماري 250 نفر از افراد نظامي و 150 نفر از افراد غير‌نظامي كه به‌صورت اختياري در پارك‌ها و مراكز ورزشي مشغول به فعاليت ورزش صبحگاهي بودند انجام گرفت. در اين مطالعه از پرسش‌نامه سلامت روان كه توسط گلدبرگ و هيلر تهيه شده، استفاده ‌شده است. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه وضعيت سلامت رواني و كنترل فشار‌هاي رواني افراد نظامي با اختلاف معني‌داري، بهتر از افراد غير‌نظامي بود كه اين مسيله در همه ابعاد (علايم جسماني، علايم اضطراب، علايم اختلال در عملكرد اجتماعي، علايم افسردگي) در مقايسه با افراد غير‌نظامي در وضعيت بهتري قرار داشت. در پايان توصيه مي‌‌شود الگوي پيشنهادي ورزش صبحگاهي در افراد نظامي كه سبب شاخص سلامت روان ‌موثر واقع شده و موجب ارتقا اين شاخص در ميان اين نوع افراد ‌شده است، بايستي به‌منظور حفظ سلامت رواني نظاميان فعاليت‌هاي ورزشي را ‌به‌صورت مستمر از ضروري‌‌ترين برنامه‌هاي سازمان قرار داد.