كاهش اثر منفي شوري بر گندم سرداري (Triticum aestivum L.) با پيش تيمار بذر با پراكسيد هيدروژن (H2O2)

گسترش شوري اراضي كشاورزي يكي از چالشهاي مهم توليد گياهان زراعي در مناطق خشك است. هدف از انجام اين تحقيق بررسي اثرات پيش تيمار پراكسيد هيدروژن بر خصوصيات فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گندم تحت شوري بود. بدين منظور كشت گلخانه اي بصورت طرح فاكتوريل بر پايه بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار و سه سطح تنش شوري(0، 80، 120 ميلي مولار كلريد سديم) و چهار سطح پراكسيد هيدروژن(0،25، 50، 80 ميلي مولار) انجام گرفت. . پراكسيد هيدروژن موجب القاء آنزيم هاي كاتالاز و آسكوربات پراكسيداز تحت شوري گرديد كه در نتيجه اين افزايش خسارت راديكال هاي آزاد توليد شده در گندم كاهش يافت. گندم پيش تيمار شده با پراكسيد هيدروژن از محتواي كلروفيل و آب نسبي بالاتري تحت شوري برخوردار بودند. همچنين پيش تيمار بذر با پراكسيد هيدروژن موجب كاهش اثر شوري بر جذب آب، طول و وزن خشك ريشه شد در حالي كه بر نشت يوني تاثير معني دار نداشت. نتايج اين آزمايش نشان داد كه پيش تيمار بذر با پراكسيدهيدروژن از طريق تعديل در ويژگي هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گندم مي تواند در افزايش تحمل گياه به شوري موثر باشد.