اثر كود هاي زيستي بر شاخص هاي رشد و اسانس بادرشبو (Dracooephalum moldivica L.) تحت تنش خشكي

يكي از اركان اساسي در كشاورزي پايدار استفاده از كود هاي زيستي در اكوسيستم هاي زراعي با هدف حذف يا كاهش مصرف نهاده هاي شيميايي است. بدين منظور آزمايشي بصورت كرت هاي خرد شده در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي زابل در سال 91-92 اجرا شد. تيمار هاي تنش خشكي 40، 60، 80 و 100 درصد ظرفيت زراعي به عنوان كرت هاي اصلي و منابع كودي شامل بدون كود (شاهد)، نيتروكسين، سوپر نيتروپلاس و بيوفسفر به مقدار 2 ليتر در هكتار به صورت بذرمال عنوان كرت هاي فرعي بودند. نتايج نشان داد كه گياهان تحت تيمار نيتروكسين بيشترين محتواي نسبي آب برگ، ارتفاع بوته، تعداد شاخه جانبي، وزن تازه و خشك گياه را دارا بودند و پس از آن گياهان در تيمار نيتروپلاس و بيوفسفر قرار داشتند. گياهان آبياري شده در 80 درصد ظرفيت زراعي در مقايسه با ساير گياهان ارتفاع بوته، تعداد شاخه جانبي، وزن تازه و خشك بيشتري داشتند. درحالي كه بيشترين محتواي نسبي آب برگ از تيمار آبياري در 100 درصد ظرفيت زراعي (شاهد) به دست آمد. گياهان تحت تنش خشكي شديد (آبياري در 60 درصد ظرفيت زراعي) و عدم مصرف كود بيشترين درصد اسانس را دارا بودند. با توجه به نتايج اين پژوهش به نظر مي رسد كه استفاده از كود زيستي نيتروكسين همراه با 80 درصد رطوبت ظرفيت زراعي مي تواند در شرايط كمبود رطوبت براي غلبه بر اثرات منفي تنش خشكي مفيد واقع گردد.