حقوق همبستگي و همبستگي بين المللي: چالش هاي فرارو و آخرين تحولات

نظريه ي نسل ها در حقوق بشر از يك سو و حقوق همبستگي از سويي ديگر همواره موافقان و مخالفاني داشته است. با گذشت بيش از سه دهه ظهور حقوق همبستگي استقبال منطقه اي از آن بيش از سطح جهاني آن بوده است. اما در چند سال اخير تلاش ملل متحد معطوف قرائت جديدي از حقوق همبستگي است و دو گزارشگر خاص حق همبستگي بين المللي تلاش دارند طرحي نو در معرفي اين حقوق و مصاديق آن دراندازند. پرسشي كه دراين باره مجال طرح مي يابد اين است كه آيا تلاش هاي اخير ملل متحد تحولي در حقوق همبستگي خواهد بود؟ آيا گزارشگران قادر خواهند بود در منظومه حقوق بشر حقوق همبستگي را به عنوان حقوق جمعي و نسل سوم شناسايي و بازتعريف كنند؟ مقاله حاضر تلاش دارد با مروري بر آخرين اسناد و گزارش ها مناسبات ميان حق بر همبستگي بين المللي با حقوق همبستگي و حقوق نسل سوم را تحليل و بررسي نمايد. به نظر مي رسد گزارشگران ملل متحد به هدف طرحي نو حقوق نسل سوم را از رهگذر «حق مردمان و افراد به همبستگي بين المللي» جستجو مي كنند.